اهداف: در حال حاضر درصد ناچیزی از عملیات احیا، موفق بوده و منجر به بقای بیماران می شود. لذا این مطالعه با هدف «بررسی تاثیر مدیریت احیای قلبی - ریوی و مغزی در بیمارستان بر پیامدهای ناشی از احیا» انجام شد.روش ها: این مطالعه به صورت نیمه تجربی و از نوع قبل و بعد انجام شد. در مرحله قبل هشتاد بیمار در یک بیمارستان منتخب آموزشی در شهر تهران که تحت عملیات احیا قرار گرفته بودند، از نظر پیامدهای کوتاه و بلندمدت احیا در سال 1388 مورد بررسی قرار گرفتند. فرایند مدیریت احیای قلبی - ریوی و مغزی به مدت پنج ماه انجام شد. پس از تثبیت این سیستم جدید، پیامدهای ناشی از احیا در مورد هشتاد بیمار دیگر دوباره بررسی شد. برای ثبت پیامدهای کوتاه و بلندمدت عملیات احیا از فرم استاندارد Utstein استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS 16 و آمار توصیفی تحلیلی انجام شد.یافته ها: پیامد کوتاه مدت از 18.8 درصد (قبل) به 31.3 درصد (بعد) و پیامد بلندمدت نیز از صفر (قبل) به 2.5 درصد بعد از مداخله افزایش یافت. بطور کلی بعد از مداخله، 66.3 درصد موارد احیا ناموفق، 31.3 درصد آنها بطور کوتاه مدت موفق و 2.5 درصد آنها منجر به بقای بلندمدت شد و بیماران با عملکرد مغزی متوسط تا مطلوبی از بیمارستان ترخیص شدند. این نتایج با مرحله قبل تفاوت معنی داری داشت (p<0.05).نتیجه گیری: اجرای فرایند مدیریت احیا می تواند به عنوان الگویی برای عملکرد مدیران مراکز بهداشتی - درمانی، برای افزایش میزان بقای بیماران پس از عملیات احیا استفاده شود.

سابقه و هدف: نتایج مطالعات متعدد نشان داده اند که بیمارستانهایی که تیمهای تعلیم دیده و ورزیده دارند. میزان موفقیت عملیات احیا و ترخیص از بیمارستان افزایش می یابد. با توجه به اینکه در هیچیک از تحقیقات انجام شده در کشور اثربخشی وجود تیم اختصاصی CPR در بخش بررسی نشده بود، این پژوهش با هدف تعیین تاثیر حضور تیم ورزیده احیا بر نتایج احیا قلبی- ریوی در بیمارستان امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه بصورت کارآزمایی بالینی بر روی 87 بیمار بعنوان شاهد و 53 نفر بعنوان گروه مداخله انجام گرفت. در گروه شاهد بعد از اعلام کد CPR، رزیدنت مسوول، اینترن و یکی از پرستاران بخش بر بالین بیمار حاضر می شدند )وضعیت روتین(، در حالیکه در گروه مداخله تیم احیا ورزیده شامل 2 پرستار تعلیم دیده و رزیدنت طب اورژانس بر بالین بیمار حاضر می شدند. چک لیست کنترل عملکرد تیم احیا بر اساس چک لیست پیشنهادی انجمن قلب آمریکا تهیه شد. متغیرهای فیزیولوژیک و وضعیت بیمار از پرونده استخراج گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روشهای آماری پارامتری و غیر پارامتری استفاده گردید و p<0.05 به عنوان سطح معنی داری تلقی گردید.یافته ها: میانگین سنی بیماران احیا شده در گروه شاهد 58.1±19.6 سال بود که در مقایسه با گروه دوم (59.4±19.2) تفاوت معنی داری نداشت. متغیرهای فیزیولوژیک بیماران قبل از بروز ایست قلبی نیز در دو گروه بیماران تفاوت معنی داری نداشتند. با وجود اینکه احیا موفقیت آمیز در مردان بیشتر بود، اما این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود. 18.4% موارد گروه شاهد احیا موفق داشتند که این میزان در گروه مداخله به 30% افزایش یافته بود (p<0.01). همچنین میانگین ساعت زندگی بعد از احیا نیز از 28 ساعت در گروه شاهد به 88.4 در گروه مداخله رسید (p<0.001).نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از تیم اختصاصی تعلیم دیده و ورزیده برای عملیات احیا بطور چشمگیری برآیند احیا را بهبود می بخشد. لذا با تشکیل تیمهای اختصاصی برای عملیات احیا در بیمارستانها و آموزش ویژه به منظور ارتقا سطح علمی و آشنایی با جدیدترین پروتکلهای مربوطه می تواند منجر به کاهش میزان بروز مرگ و میر گردد.

مقدمه: ایست ناگهانی قلب، علت اصلی مرگ در اغلب جوامع بشمار می آید. بررسی آمارهای موجود نشان می دهد که شمار مرگ های سالانه ناشی ایست ناگهانی قلب از در ایالات متحده و کانادا حدود 330000 مورد بوده که از این میزان 250000 مورد مرگ های خارج از بیمارستان بوده است. در جوامع اروپایی نیز این آمار 700000 مورد مرگ در سال برآورد می گردد.اغلب قربانیان ایست ناگهانی قلب در دقایق اولیه پس از کلاپس (ایست قلبی) دارای ریتم فیبریلاسیون بطنی می باشند، شروع سریع عملیات احیا قلبی- تنفسی با کیفیت بالا و ارایه به موقع دفیبریلاسیون، بطور قابل توجهی (74-49 درصد) میزان موفقیت احیا و شانس نجات قربانیان را بهبود می بخشد. ارایه دستورالعمل های لازم در زمینه احیا از سال 1974 توسط انجمن قلب آمریکا پایه گذاری شد و بطور منظم هر 5 سال یکبار، بر اساس آخرین یافته ها و پژوهشهای علمی در این زمینه مورد بازبینی و تجدید نظر قرار گرفت و نتایج حاصل، پایه و اساسی برای آموزش و بکارگیری در سطح بین المللی پیشنهاد گردید.مقاله حاضر، حاصل بررسی و مروری جامع بر تغییرات و اصلاحات جدید پیشنهادی مرتبط با احیا، بویژه در زمینه اقدامات اولیه حفظ حیات می باشد، که متعاقب آخرین کنفرانس بین المللی احیا که در نوامبر 2005 از طرف انجمن قلب آمریکا با همکاری کمیته بین المللی احیا و با حضور 380 تن از متخصصین و صاحبنظران در این زمینه برگزار گردید.نتیجه گیری: در این مقاله سعی شده است، مباحث پیرامون محورهایی از قبیل؛ بررسی صحنه، بررسی وضعیت هوشیاری، نحوه مطلع کردن فوریت های پزشکی، ارایه عملیات احیا قلبی تنفسی در صحنه و بکارگیری دفیبریلاتور در زمان مناسب، همراه با الگوریتم و جداول مرتبط به تفصیل مورد بررسی قرار گیرد.